Në vitin 1972, Bekim Fehmiu, aktori i parë shqiptar që arriti të ndërtojë një karrierë ndërkombëtare dhe të depërtojë në Hollywood, vizitoi Shqipërinë në një udhëtim që kishte një domethënie të veçantë personale. Në kulmin e famës së tij artistike, ai zgjodhi të rikthehej në vendin e rrënjëve, në një kohë kur Shqipëria jetonte nën izolimin e regjimit komunist.
Mes ndalesave më domethënëse të këtij udhëtimi ishte edhe Shkodra, qyteti ku Bekim Fehmiu kishte kaluar vitet e para të fëmijërisë. Rikthimi në këtë qytet ishte një moment i ngarkuar me emocione, një takim me kujtimet dhe një pjesë të identitetit të tij.
Gjatë vizitës në Shkodër, Fehmiu u ndal edhe në Muzeun Historik të qytetit. Ky moment u përjetësua nga fotografi i njohur Angjelin Nenshati, ndërsa fotografitë ruhen sot në arkivin e Muzeut Kombëtar të Fotografisë “Marubi”, duke mbetur një dëshmi e çmuar e vizitës së aktorit shqiptar me famë botërore.
Më shumë se pesë dekada më vonë, emri “Odisea” rikthehet sërish në qendër të vëmendjes. Këtë herë përmes filmit të ri të regjisorit Christopher Nolan, ku Shqipëria është e pranishme në një mënyrë krejt tjetër. Në kolonën zanore të filmit janë përfshirë tinguj të iso-polifonisë shqiptare, trashëgimi shpirtërore e mbrojtur nga UNESCO, të regjistruar në jug të vendit për t’i dhënë veprës një atmosferë autentike dhe arkaike.
Edhe pse të ndara nga më shumë se 50 vjet, këto dy histori krijojnë një lidhje të veçantë me Shqipërinë. Njëra flet për rikthimin e Bekim Fehmiut në Shkodrën e fëmijërisë së tij, ndërsa tjetra sjell jehonën e kulturës shqiptare në një nga produksionet më të mëdha kinematografike të viteve të fundit.
Arkivi i Muzeut “Marubi” vazhdon të ruajë momente të tilla të rralla, duke dëshmuar se në fotografitë e tij nuk ruhen vetëm fytyra dhe ngjarje, por edhe histori që lidhin Shqipërinë me botën dhe i japin kuptim të ri kujtesës sonë kolektive.