Në 100-vjetorin e lindjes së Lukë Kaçajt, një prej figurave më të mëdha të artit lirik shqiptar, rikthehen kujtimet për jetën, talentin dhe kontributin e tij të jashtëzakonshëm në kulturën kombëtare.
Një nga miqtë e tij më të ngushtë, Gjokë Vata, kujton miqësinë me artistin e madh, e cila nisi në vitin e largët 1953 dhe vazhdoi për dekada. Ai sjell në kujtesë edhe një moment të veçantë që dëshmonte fuqinë vokale dhe madhështinë artistike të Lukë Kaçajt, i cili me interpretimet e tij la gjurmë të pashlyeshme në skenën shqiptare.
I njohur si “Shaljapini shqiptar”, Lukë Kaçaj nuk ishte vetëm një bas-bariton me përmasa të rralla artistike, por edhe një njeri që përballoi me dinjitet sprova të mëdha jetësore.
Talenti i tij i jashtëzakonshëm u përball me periudha të vështira dhe pengesa të shumta, por as koha dhe as sfidat nuk mundën ta zbehnin trashëgiminë që ai i la muzikës dhe kulturës shqiptare. Një shekull pas lindjes, emri dhe zëri i Lukë Kaçajt vijojnë të kujtohen si pjesë e çmuar e historisë së artit shqiptar.