Sipas të dhënave të mbledhura nga Hamdi Bushati në librin “Shkodra dhe Motet”, emri i lagjes “Ndocej” lidhet me një banor të hershëm të quajtur Ndoc, i cili mendohet se është vendosur në këtë zonë rreth tre shekuj më parë. Në atë periudhë, hapësira ku shtrihet sot lagjja ishte kryesisht fushore dhe e pyllëzuar. Me kalimin e kohës, pranë pronave të tij u vendosën familje të tjera bujqësore dhe emri i Ndocit u shndërrua gradualisht në emërtimin e gjithë lagjes, duke mbetur i pandryshuar deri në ditët e sotme.

Një element domethënës që sjell autori është fakti se emri “Ndoc”, megjithëse i përkiste një personi katolik, u ruajt nga banorët myslimanë të zonës pa u ndryshuar, duke dëshmuar vazhdimësinë e traditës dhe bashkëjetesën karakteristike të Shkodrës.

Në gojëdhënat popullore përmendet edhe shprehja “gomar Ndocjet”, e përdorur për njerëzit e paarsyeshëm. Sipas shpjegimit popullor, kjo lidhet me faktin se në këtë lagje janë rritur dikur shumë gomarë, duke bërë që emri i saj të mbetet pjesë e frazeologjisë së qytetit.

Studimi i origjinës së familjeve tregon se shumica e banorëve të Ndocejve kanë ardhur nga zona të ndryshme të Shkodrës dhe rrethinave. Shumë prej tyre ishin bujq e kopshtarë të vendosur aty nga Kraja, Malësia e Mbishkodrës apo zonat fushore. Ndër familjet me origjinë krajane përmenden Myftijejt, Llujejt, Haxhi Muharremët, Tarabrahimët dhe Muhokrajejt, ndërsa familja Boksori ka origjinë nga Postriba. Bushati përmend gjithashtu disa familje me origjinë jo shqiptare, si Behrejt, Molla Dautejt dhe Kalajejt.

Një pjesë e rëndësishme e kujtesës historike të lagjes lidhet me banesat e saj më të vjetra. Pleqtë e zonës përmendin si ndërtesa më të hershme shtëpinë e Nelit të Mulla Dautit dhe atë të Bajraktarit. Shtëpia e parë ruante ende elemente të ndërtuara me qerpiç, çka dëshmon se ky material përdorej në Shkodër që në shekullin XVIII.

Nga këto të dhëna, autori arrin në përfundimin se lagjja Ndocej ka shumë gjasa të jetë formuar gjatë shekullit XVIII, duke qenë një nga lagjet e vjetra të qytetit. Përveç historisë së saj të hershme, lagjja njihet edhe për traditën e burrave trima dhe luftëtarëve, si dhe për kontributin e dhënë në Luftën Nacionalçlirimtare, ku ka nxjerrë edhe dëshmorë.