Rrëfimi i Ermal Metës nuk është thjesht historia e një artisti të suksesshëm, por dëshmia e një njeriu që ka kaluar përmes dhimbjes, dhunës dhe sëmundjes, për t’i shndërruar ato në forcë krijuese.

Këngëtari shqiptar, i cili ka ndërtuar karrierën e tij në Itali, ka ndarë një pjesë të errët të fëmijërisë: një shtëpi ku dhuna ishte e përditshme dhe frika pjesë e rritjes. “Kam pasur frikë nga babai im,” rrëfen ai, duke treguar për një realitet ku nëna dhe fëmijët përjetonin dhunë fizike dhe psikologjike.

Si shumë fëmijë që rriten në ambiente të tilla, ai nuk dinte si ta quante atë që ndodhte. Din­te vetëm që dridhej. Frika u bë instinkt, ndërsa mbrojtja e nënës dhe e motrave e vëllezërve një mision i heshtur fëmijëror.

Një nisje nga zero

Vendimi i nënës për t’u larguar nga Shqipëria ishte akti i parë i shpëtimit. Familja nisi një jetë të re në Itali, mes një gjuhe të panjohur dhe një identiteti të ri. Ermal Meta u bë “djali i huaj”, me theks ndryshe dhe histori të padukshme brenda vetes.

Por pikërisht aty, në një realitet të ri, muzika u kthye në strehë. Ajo u bë hapësira ku dhimbja mund të merrte formë, ku frika mund të shndërrohej në fjalë dhe melodi. Arti u bë mjeti i tij për të mos u thyer.

Përballja me sëmundjen

Vite më vonë, një tjetër sfidë e rëndë do të trokte në jetën e tij: diagnoza me tumor në testikuj. Një lajm që, siç e përshkruan vetë, të bën të ndihesh sërish i vogël dhe i pambrojtur.

Tumori u kap në kohë dhe ndërhyrja kirurgjikale rezultoi e suksesshme. Megjithatë, përballja me sëmundjen ndryshon mënyrën si e sheh jetën. Të kujton brishtësinë e saj dhe vlerën e kohës.

Dhimbja që kthehet në art

Në reflektimin e tij, Ermal Meta thekson se njeriu nuk është dhuna që ka përjetuar dhe as sëmundja që e godet. Ai është zgjedhja që bën më pas.

Dhe zgjedhja e tij ishte të qëndrojë. Të mos dorëzohet. Të kthejë frikën në zë dhe dhimbjen në muzikë.

Historia e tij është një mesazh i fortë për të gjithë ata që përballen me plagë të padukshme: e shkuara mund të të lëndojë, por nuk të përcakton. Arti, guximi dhe vendosmëria mund ta shndërrojnë edhe errësirën më të thellë në dritë.